İslam Dersleri|İslam, gerekleri ve güzellikleri üzerine

„Îtikâf, sünnet-i kifâyedir. Bir memlekette yapılmazsa, felâket-i umûmiye zuhûr eder! Belâyı def etmek için, muhakkak yapılmalı… Bu, müftilerin vazifesidir. Yapılmadığı takdirde başlıca mes’ûlü, müftilerdir.
Mutlak i’tikâf, on gündür. Gayr-i mukayyet olarak yapılan niyet, kemâle masruftur. (On günden aşağı olamaz.) Niyet, mukayyet olursa, kaydettiği gün kadar durur.

Mescidlerde dünya kelâmı helâl olmadığına göre, girerken, “Neveytü’l-î’tikâfe hattâ en ahruce” diyerek içeri girmeli… O zaman konuşulan sözler haram olmaktan çıkar. Fakat, “en ahruce” diye kayıtlamazsa, on gün durmak îcap eder.

Evde yalnız kadınlar î’tikâf edebilirler.”

„Benim evlatlarım, çarıklarını sürüye sürüye gelirler, birer İstanbul efendisi olarak dönerler.“

„Şimdiye kadar müslümanları hakir görmüşler; üstü başı pejmürde, kirli, paslı insanlar olarak millete tanıtmaya çalışmışlardır. Benim evladlarım tertemiz giyinip gezecekler, yolda, sokakta yürürken gayet vakûr bir şekilde ilerleyecekler. Müslümanlığın şahsiyetini, bu millete tanıtacaklar, onu hakkı ile temsil edeceklerdir.”

„Ezelde Ahmed Cennetlik, Mehmed Cehennemlik diye zât ve şahıs üzerine bir hüküm yoktur. Ancak elbiseler biçilmiş; (iman elbisesi, itâat elbisesi, nur elbisesi) şu elbiseleri giyenler Cennetlik denilmiş; ayrıca küfür, isyan, zulmet elbiseleri biçilmiş, bunları giyenler de Cehennemliktir denilmiştir. Kul, irâde-i cüz’iyyesiyle bu elbiseleri seçmekte tamâmen serbest bırakılmıştır. Binâenaleyh, insan irâde-i cüz’iyyesiyle bunlardan hangisini seçer ve giyerse oraya gider.”

„İnsan on latifeden mürekkeptir. Bu letaifin beşi âlem-i emirden, beşi âlem-i halkdandır. Âlem-i emirden olan beş latife; Kalp, ruh, sır, hafi, ahfadır. Bunların usûlu (asılları) arş-ı mecidin fevkîndedir (üstündedir). Cevahir-i mücerrede olan işbu usûlün (asılların) Kudret-i ilahiye ile âlem-i imkânda cesed-i insanın (insan cesedinin) mevazi-i müteaddidesine taallukları vardır ki, o mevazi-i latifenin (latifelerin yerleri) ehline malum olan mahalleridir.

• Latife-i Kalp: İnsanın sol memesinin iki parmak altında et parçası olan kalbin civarındadır. Ezeli kudret eseri olarak üzerine lafza-i celâl (Allah ismi celâli) nakşolunmuştur. Bu latifenin aslı, âlem-i emirde ve nûru kırmızı akîk rengindedir. Ef’al-i ilahî’nin tecelliyatına bağlıdir. Latife-i kalp; Âdem (a.s.)’ın kademidir. Kurb vilâyeti de (yakınlık ve velilik) Âdem (a.s.)’in kurb ve velâyetine münasebet tutar.

• Latife-i Ruh: İnsanın sağ memesinin iki parmak altında olup latife-i kalbin tam hizasındadır. Latife-i kalp gibi bunun da üzerine lafza-i celâl nakşolunmuştur. Bu latifenin rengi sarı olup Sıfat-ı ilâhî’nin tecelliyatına bağlıdır. İbrahim (a.s.)’ın kademidir.

• Latife-i Sır: Sol memenin iki parmak üzerinde olup rengi beyazdır. Diğerleri gibi bunun da üzerinde lafza-i celâl nakşolunmuştur. Zât-ı ilâhî’nin tecelliyatına bağlıdır. Musa (a.s.)’ın kademidir.

• Latife-i Hafi: İnsanın sağ memesinin iki parmak üzerinde olup üzerine lafza-i celâl nakşedilmiştir. Rengi yeşil olup Ubud-i ilahî’nin tecelliyatına bağlıdır. (Ubudiyet Nûru) Hz. İsa (a.s.)’ın kademidir.

• Latife-i Ahfa: Rengi beyaz olup etrafı kahverengi ile çevrilidir. Uhud-i ilahî’nin tecelliyatına bağlıdır. Resulullah Efendimizin Kademidir. Ezelde alınan ahd nümunesi sırr-ı muhammedi, burada mevcuttur. Ervah-ı ezelde ruhların Cenab-ı Hakk’a verdikleri ahdin üç nüshadan birisinin bulunduğu mahaldir. Bu ahdin diğer bir nüshası “Levh-i Mahfuz”da, üçüncü nüshası da “Hacerü’l- Es’ad/Esved”e nakşolunmuştur.

Yukarıda bahsedilen letaifden sadece latife-i kalbin üzerindeki lafza-i celâl yazılarını sâlik, rabıta esnasında görebilir. Diğer letaifteki lafza-i celâl yazılarını, bu letaifin envarı, latife-i kalbe nisbetle daha keşif olduğundan sâlik göremez.

İnsan vücudunda herbirinin ayrı bir mahalli bulunan bu latifeler, zikir haline yükselip tevhid durumuna gelince, ruh yaratılışı gereği olan marifete ererek (seyr-i sülûkunu tamamlayarak) Hakka’l-Yakîn mertebesine yükselir.”

„İbn-i Mes’ûd (radıy’allâhu anh)’tan rivâyet edilen bir hadîs-i şerifte beyan olunur ki:

“Kur’ân-ı Kerim 7 kapıdan nâzil olmuştur.”

İnsanlara da 7 anahtar verilmiştir.

• Birinci anahtar, kalb.
Kalbi nûr ile dolan kimseye bir kapı açılır. Kur’ân’ın bir türlü mânâsını vermeğe vâkıf olur.

• İkinci anahtar ruh.
Rûhu nurlanan kimseye, diğer bir kapı açılır ve başka bir mânâ vermeğe muktedir olur.

• Diğer anahtarlar da; sır, hafî, ahfâ, nefs-i nâtıka, nefs-i küllî’dir.
İşte bu latâif-i seb’anın (yedi latîfenin) hepsini nûr ile dolduran kimseye 7 kapı açılmış olur ki, her biriyle bir başka esrâra vâkıf olur.